سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

58

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : و غيره : يعنى و غير ارسال . مؤلف گويد : حديث مرسل خبرى است كه شخصى خود حديث را از معصوم عليه السلام نشنيده و درعين‌حال آن را بدون وساطت صحابى نقل كند . و گاهى آن را بر حديثى اطلاق كنند كه بيش از يكنفر از سلسله سند حذف شده باشد و در برخى از عبارات اين اصطلاح را بر خبرى اطلاق نموده‌اند كه آخرين راوى حديث مجهول باشد همچون روايت اينجا . و اما مقصود از ضعف بواسطه غير ارسال شايد اين امر باشد كه اخبار معارض با اين روايت وجود دارند كه در مقام تعارض بر آن مقدّم هستند . قوله : بصلاحيتها للتزويج : ضمير مؤنث در [ صلاحيتها ] به زن راجع است . قوله : بخلّوها من البعل : ضمير در [ خلوها ] بزن عائد است . قوله : و تجويز اجابتها : كلمه [ تجويز به معناى ] [ احتمال ] بوده و ضمير در [ اجابتها ] به زن راجع است . قوله : و مباشرة المريد بنفسه : يعنى كسى كه اراده تزويج دارد خودش در نظر نمودن به زن مباشرت داشته باشد . قوله : فلا يجوز الاستنابة فيه : ضمير در [ فيه ] به نظر راجع است .